səthi : sif. və zərf [ər.]
1. Səthə aid olan.
2. məc. Dərin olmayan, dayaz, çox məhdud, qeyri-ciddi. Hadisələrə səthi münasibət. Səthi mühakimələr. – [Böyük oğlu] bisavad idi, səthi düşünürdü. Qantəmir. Vəlinin adamlar haqqındakı təsəvvürü çox səthi idi. M.Hüseyn.
səthi 2: sif. və zərf [ər.]
1. Səthə aid olan.
2. məc. Dərin olmayan, dayaz, çox məhdud, qeyri-ciddi. Hadisələrə səthi münasibət. Səthi mühakimələr. – [Böyük oğlu] bisavad idi, səthi düşünürdü. Qantəmir. Vəlinin adamlar haqqındakı təsəvvürü çox səthi idi. M.Hüseyn.
səthi 3: sif. və zərf [ər.]
1. Səthə aid olan.
2. məc. Dərin olmayan, dayaz, çox məhdud, qeyri-ciddi. Hadisələrə səthi münasibət. Səthi mühakimələr. – [Böyük oğlu] bisavad idi, səthi düşünürdü. Qantəmir. Vəlinin adamlar haqqındakı təsəvvürü çox səthi idi. M.Hüseyn.