salam : is. [ər.] Görüşərkən bir-birinə sülh və əmin-amanlıq diləmək ifadəsi. _ Salam e(y)ləmək klas. – salamlamaq, salamını yetirmək. [Qərib:] Məndən Şahsənəmə sən salam elə; Gəlməsə dağıdaram bağı, Ağcaqız. “Aşıq Qərib”. Harda gördün, ona salam eylə; Baş əyib qultək, ehtiram eylə. S.Ə.Şirvani. Salam göndərmək – birisi ilə və ya məktub vasitəsilə uzaqda olan bir şəxsə öz dostluq hisslərini bildirmək. Salam vermək – biri ilə görüşərkən “salam” deyib təbrik etmək. Əsgər daxil olub, salam verir. Ü.Hacıbəyov. Salam(ını) almaq – salama salam ilə cavab vermək. [Dərviş:] Salamımı bir qoca ağsaqqal kişi aldı. A.Divanbəyoğlu. Lətifə [Tahirin] salamını aldı, nə üçün belə gec gəldiklərini soruşdu. M.Hüseyn. // Salam – görüşərkən təbrik sözü kimi işlənir. Salam, yoldaşlar! Salam, əziz vətəndaşlar! ◊ Salam atəşi – bax salyut. Salam atəşləri isə o qədər də çox ara vermir, bir də uğuldayaraq yeri-göyü titrədirdi. M.Hüseyn. Salama durmaq – hörmət əlaməti olaraq ayaq üstə dayanıb durmaq. [İdris] ..Hərbi salama durub, hadisə haqqında qısa raport verdi. Ə.Məmmədxanlı.