şuluqçu : sif. və is.
1. Şuluq eləyən, nadinc, dəcəl. Şuluqçu uşaq. – [Sabir:] Bizdə bir Məmmədağa var, çox yaman şuluqçudur. S.Rəhimov.
2. Dələduz, qalmaqalçı, araya şuluqluqsalan. Şuluqçu adam.