təəssüf : is. [ər.]
1. Kədərlənmə, acıma, heyifsilənmə, təəssüflənmə; kədər hissi. _Təəssüf etmək (eləmək) – bax təəssüflənmək 1-ci mənada. [Şeyx Hadi:] Çarəsiz biz də Hindi tərk edərək; Geri döndük təəssüf eyləyərək. H.Cavid. [Əkrəm:] Təəssüf edirəm ki, sənin yazını oxuyub anlaya bilmədim. S.Hüseyn.
2. Birisinə acıma, ona canı yanma, yazığı gəlmə. _ Təəssüf etmək (eləmək) – bax təəssüflənmək 2-ci mənada. ◊ Təəssüf ki, təəssüflər olsun ki – heyif ki, əfsus ki. [Uğur:] Təəssüf ki, müharibə imkan vermədi, qurtaram. İ.Əfəndiyev. [Yaqub Aslana:] Təəssüf ki, ailəmizi tanımırsan. S.Vəliyev.