təvazö : is. [ər.] Öz üstünlüklərini, məziyyətlərini gözə çarpdırmağı, öz xidmətləri ilə qürrələnməyi sevməmə, şöhrətpərəstlikdən, lovğalıqdan uzaq olma; sadəlik. Yunis mexanikə baxıb ürəyində deyirdi: – Dostum, indi təvazö göstərərsən. Mir Cəlal.