taam : is. [ər.]
1. Xörək, yemək, bişmiş. Taam bişirmək. – [Pişxidmətbaşı:] Tapşırmışam, aşpazlar şam üçün taam hazır etməyə məşğuldurlar. M.F.Axundzadə.
2. Yemək, yemə, yemək işi. İnsafımın və vicdanımın yanında məsul olaram, əgər yalan desəm ki, təqribən yarım saat mənim taamım çəkdi. C.Məmmədquluzadə. Taamdan sonra Qızxanım süfrəni yığışdıraraq dedi. S.S.Axundov. _ Taam etmək – xörək yemək.