tamarzı : is. [ər. təmə və fars. arzu] Yeməli, içməli bir şeyin arzusunda, həsrətində olma. Kəndlinin uşağı isti xörəyə tamarzı idi. Ə.Vəliyev. // Ümumiyyətlə, bir şeyin həsrətində olma. Dünyada bir neməti yoxdur ki, mən ona özümü tamarzı hesab edəm. C.Məmmədquluzadə. Hamı onunçun tamarzı idi, [Cabbarlını] bir dəfə görməkçün hamı həsrət çəkirdi. S.Rəhman. // Belə bir arzuda, həsrətdə olan adam haqqında. Zurna-qaval səsi düşür dağlara; Buna həsrət çəkir çox tamarzılar. M.Müşfiq.