taxt : is. [fars.]
1. Söykənəcəyi olmayan enli divan. Mayaya elə gəldi ki, əldən düşmüş, taxtın üstündə nimdaş və yamaqlı yorğandöşəkdə uzanan bu xəstə öz doğma bacısı, öz doğma anasıdır. M.İbrahimov. Sərvinaz sandıqçanı taxtın altından çıxartdı. B.Bayramov.
2. Padşahların, hökmdarların rəsmi qəbul və təntənəli mərasimlər zamanı oturduqları zəngin bəzədilmiş kürsü. _Taxta oturmaq (çıxmaq) – padşahlığa, hakimiyyətə başlamaq. Taxtdan salmaq – padşahı hakimiyyətdən məhrum etmək, devirmək.