tişə : is. [fars.]
1. Daş və s. üzərində naxış qazımaq üçün ucuiti alət; qələm.
2. Külüng. [Səfərin] cavanlıq vaxtında.. ağ sal daşlara vurduğu tişənin ahəngdar səsi gecə də qulağından getməzdi. Mir Cəlal.