topal : sif.
1. Bir ayağı, ya bir qolu şikəst və ya o birindən qısa olan. [Məmmədin] ayaq barmaqları yanmış və ayaqları da topal bir şəkil almışdı. T.Ş.Simurq. O gündən bir qolu topal (z.) yaşadı; “Topal Gəray” deyə, çağrıldı adı. S.Vurğun.
2. məc. Ayaqlarından biri sınıq olan. Topal stol. ◊ Topal olmuş – qarğış məqamında işlədilir. [Əhməd:] ..Onu mən tanıyıram, bax odur ey, topal olmuş gəlir, mən getdim. N.Vəzirov. Topal yulafca bot. – bax topalaq.