ultimatum : [lat. ultimatum] Dövlətlərarası münasibətlərdə: bir dövlətin başqa dövlətə verdiyi qəti tələb (ultimatumun mahiyyəti ondan ibarət olur ki, o heç bir mübahisə və etiraza yol vermir və irəli sürülən tələblər müəyyən müddət ərzində yerinə yetirilmədiyi təqdirdə dərhal qüvvə və s. tədbirlər tətbiqini nəzərdə tutur. // məc. Ümumiyyətlə, hədə-qorxu ilə verilən tələb. Hacı titrəyə-titrəyə gəldisə də, bəyə bir ultimatum gətirdi. Mir Cəlal. Şahpərinin bu gün ultimatum şəklində dediyi bu sözlər qızın ürəyini, necə deyərlər, şan-şan eləmişdi. B.Bayramov. _ Ultimatum vermək məc. – hədə-qorxu gəlmək.