xəbərçilik : is. Birindən o birinə xəbər vermə, söz gəzdirmə, çuğulçuluq, şeytançılıq. Bir tərəfdən də Şahmar xəbərçiliyinin üstündə dişinin dibindən çıxanı [Şahpərinin] üzünə çırpmışdı. B.Bayramov. _ Xəbərçilik eləmək (etmək) – birinin sözünü başqasına demək, söz gəzdirmək, şeytançılıq eləmək. Yoldaşından xəbərçilik etmək. Evdən xəbərçilik eləmək.