yabanı : sif.
1. Çöldə özbaşına bitən; vəhşi. Yabanı bitki. Yabanı çiçək. – Sən sevgili vətənciyimin gül fidanısan; Sən bir gözəlcə qönçəsən, amma yabanısan. A.Səhhət. // Cır. Yabanı meyvə. Yabanı armud.
2. Əhliləşməmiş, vəhşi, yırtıcı. Yabanı pişik. Yabanı keçi.