yelləmək : f.
1. Sərinləmək üçün bir şeylə havanı hərəkətə gətirmək, hava cərəyanı yaratmaq. Yelpiclə üzünü yelləmək. – Rüstəm kişi hirsindən şapkasını çıxardı, üzünü yellədi. M.İbrahimov.
2. Odu, ocağı alışdırmaq, kömürü közərtmək üçün üzərində havanı bir şeylə hərəkətə gətirmək, yel vermək; körükləmək. Manqalı yelləmək.
3. Yırğalamaq, tərpətmək, silkələmək, əsdirmək, yaxud itələmək, itələyərək o yanabu yana hərəkət etdirmək. Layla-layla deyə çəkər keşiyin; Min məhəbbətlə yelləyər beşiyin. M.Ə.Sabir. Bürcəliyev də Kərimqulu kişi kimi qaraldı, əllərini kənara yellədi. S.Rəhimov. Rüstəm kişi .. paltosunun ətəyini yelləyə- yelləyə (z.) özünü maarif idarəsindən çölə atdı. M.İbrahimov.
4. Sürüb aparmaq. Dan yerinə şəfəq düşmüşdü, malları yellədim, gün çıxar-çıxmaz evə gəldim. A.Divanbəyoğlu.
5. Yelə vermək, tozunu çırpmaq. Palazı yelləmək. // Sovurmaq.
6. məc. dan. Bir işə təhrik etmək; qızışdırmaq.