yumbalanmaq : f. Başı üstə çevriləçevrilə gəlmək, dombalaq aşmaq, kəlləmayallaq gəlmək. [Qəhrəman:] Bir güllə atdım, birini də, .. hərif gurultu ilə pilləkənlərdən yumbalanaraq otağa düşdü. H.Nəzərli. // Diyirlənə- diyirlənə gəlmək, gillənə-gillənə getmək. İndi [Muradın] ardınca böyük, kiçik daşlar yumbalanırdı. S.Hüseyn.