üzərlik : is.
1. bot. Çılpaq gövdəsi, ensiz yarpaqları olan çoxillik kol bitkisi.
2. Həmin bitkinin quru gövdəsi, yarpaqları və ya toxumu (keçmişdə yandırılaraq tüstüsü və iyi xəstələrə verilirdi). Üzərliksən, havasan; Həzar dərdə davasan. (Bayatı). Qarı kərbəlayını .. azarlayanda üzərlik tüstüsünə verərdi, ildə neçə dəfə arxasına həcəmət qoyardı. Çəmənzəminli. Üzərliyin iyi uşağı vurduqca o, arabir səsini kəsir və yenə də davam edirdi. Ə.Vəliyev.