alışma : “Alışmaq1”dan f.is.
alışma 2: “Alışmaq2”dan f.is.
alışma 3: is. məh. Bir neçə adamın şərikli qoyun və ya mal kəsməsi. [Bəxti:] Ay balam, mənim öz ətim ola-ola, niyə qoca inəyə alışma olum. S.Rəhimov.