amma : bağl.
1. Cümlələri, habelə cümlə üzvlərini (əsasən həmcins üzvləri) birləşdirərək qarşılıq bildirir. ..Amma şirin dilli, açıq qabaqlı; Könül aşinası, hayıf ki, yoxdur. M.P.Vaqif. Sən bir gözəlcə qönçəsən, amma yabanısan. A.Səhhət. [Ramazan:] Doğrudur, çox qocalmışam, amma cavanlardan geri qalmıram. M.Hüseyn.
2. Nida mənasında. Təəccüb, mübaliğə, istehza, kinayə bildirir. Amma nə oxudu! Amma nə dedin! – Moldayı, gördün nə iqdam etdi? Amma millət a! Az zamanda nə sərəncam etdi! Amma millət a! M.Ə.Sabir.