buxov : is.
1. Otlağa buraxılan atların ayağına vurulan dəmir çidar. // Qandal.
2. məc. Maneə, əngəl. _ Buxov vurmaq (olmaq) – bax buxovlamaq 2-ci mənada. [Şərqli] öz ayağına buxov, qoluna zəncir vurmaq istəmir. O.Sarıvəlli.