düyülmək : “Düymək”dən məch. Kəhər atın quyruğu haça düyülmüşdü. Ə.Vəliyev. ◊ Qaşı (qaşları) düyülmək – bax qaş. Qaşı düyüldü, üzünün dərisi qızmış qaval kimi gərginləşdi, qulaqları səsə düşdü. Mir Cəlal.