duymaq : f.
1. Hiss etmək, hiss üzvlərinin biri vasitəsilə qavramaq. Ləhzə həvəsindən uymaz idim; Günüzlə gecəni duymaz idim. Xətayi. [Qarışqalar] evlərinin möhkəm olmayacağını duyub, quru divarları dağıdırlar və təzədən palçıq gətirib, divar qal- xızmağa və tağ vurmağa başlayırlar. H.Zərdabi. [Əhməd:] Zənn edirəm ki, ürəyimin döyünməsini Gülnaz da duyur və eşidirdi. T.Ş.Simurq.
2. Sezmək, anlamaq, başa düşmək, ürəyinə dammaq. [İskəndər:] Hey, Zeynəb, vallah, fəndini duymuşam! Qonağın yolunda bu qədər çalışırsan ki, ərin Kərbəlayı Novruzu da diriltsin? C.Məmmədquluzadə. Səlim bəy ortalıqdakı dolaşıq vəziyyəti duydu və ayağa qalxaraq əlini pristavın yıldızlı umuzuna qoyaraq dedi.. H.Nəzərli.