duzlu : sif.
1. Tərkibində duz olan; şor. Duzlu göl. Duzlu su. Xəzər dənizinin ətrafında duzlu göllər çoxdur.
2. Kifayət qədər və ya lüzumundan artıq duzlanmış, duz vurulmuş; şor. Duzlu pen- dir. // Duza, duzlu suya qoyulmuş, duz hopdurulmuş. Duzlu xiyar, kələm.
3. məc. Xoş, ürəyəyatan, sevimli, xoşagələn, qanışirin, suyuşirin, yapışıqlı, cazibəli. Duzlu adam. O qız çox gözəl deyil, amma duzludur. // məc. Çox məzəli, çox maraqlı. Sabir! Ey, ən sevimli şairimiz; Müqtədir, duzlu, sözlü Sabirimiz! A.Səhhət. Hər sözü, söhbəti duzlu, məzəli; Süzür kəklik kimi ellər gözəli. S.Vurğun. Sabirin duzlu və gülməli şeirləri oxucular arasında çox hörmət qazanmışdı. M.Arif.