etimad : is. [ər.] Etibar, inam, inanma. İqbalıma yoxdur etimadım; Müşkül görünür mənim muradım. Füzuli. Sən o deyilmidin, dedin: – Var bizim ittihadımız? Mən də, yadında var, dedim: – Yox buna etimadımız. M.Ə.Sabir. _ Etimad etmək – inanmaq, etibar etmək, bel bağlamaq.