höcətləşmək : qarş. İnadlarından əl çəkməyərək bir-biri ilə mübahisə etmək, höcət etmək, bəhsləşmək, bir-birinə güzəştə getməmək. Uşaqlar bir-biri ilə höcətləşirdilər. – [Tapdıq və Mayis] bir müddət höcətləşdilər. Ə.Vəliyev. Sona üstündə [Bülənd və Veys] höcətləşmişdilər. Ə.Əbülhəsən.