ismət : is. [ər.] Namus, irz, həya, abır, pərdə. Arvadın isməti, ərin izzəti. (Ata. sözü). Qorxum bu ki ismət ola pamal; Fərmanə müvafiq olmaya hal. Füzuli. [Gövhər xa- nım:] ..İndiyədək abır, ismət saxladıb məni.. N.Vəzirov. [Hatəmxan ağa:] Heç sənə müsəlmanın ismətinə toxunmaq yaraşırmı? Ə.Haqverdiyev. // Məsumluq, təmizlik.