müsaidə : [ər.]
1. is. İzin, icazə, rüsxət. Qapıçı telefon ilə müdirdən müsaidə istəyib səyyahları içəri buraxdı. Çəmənzəminli. O, sonra aşağı qatda pəncərəyə yaxın oturmuş bir gəncin müsaidəsini alaraq tez pəncərə önünə keçdi. A.Şaiq. _ Müsaidə etmək – bax müsaidə vermək. [Xanım:] Müsaidə edin, bir məktub yazım, qoyum. Çəmənzəminli. Müsaidə etsəydiniz, təcrübə üçün sizi lentə çəkərdik, – dedim. C.Cabbarlı. Müsaidə vermək – izin vermək, icazə, razılıq vermək, rüsxət vermək. Mən onun davam etməsinə müsaidə vermədim. Mir Cəlal.
2. Müsaidənizlə şəklində zərf – icazənizlə, izin versəniz. Müsaidənizlə bir neçəsini təqdim etmək istəyirəm. T.Ş.Simurq. [Yaşlı kişi:] İndi müsaidənizlə mətləb üstünə qayıdaq. S.Hüseyn.