məhdud : sif. [ər.]
1. Əhatə olunmuş, dövrələnmiş, hüdudlanmış. Hasarla məhdud bir ev. _ Məhdud etmək – hədd qoymaq, hüdud qoymaq, məhdudlaşdırmaq.
2. Kiçik, əhəmiyyətsiz, az, cüzi. İmkanlarımız məhduddur. Məhdud miqdarda. Vəsait məhduddur.
3. məc. Məlumatı, biliyi az, dünyagörüşü dar. Məhdud adam. Dünyagörüşü məhduddur. – Anamın övlad haqqında təsəvvürü də tamam məhdud və köhnə idi. B.Bayramov.