nazir : is. [ər.]
1. Nazirliyə (1-ci mənada) başçılıq edən hökumət üzvü. Maliyyə naziri. Maarif naziri. – Nazir onları öz kabinəsində qəbul etdi. S.Hüseyn. Bakıdan nazir kəndə gələndə birbaş maşını sürür tarlaya, kolxozçularla görüşür. Ə.Sadıq.
2. Nəzarət edən, baxan, idarə edən; inspektor (2-ci mənada). ..Günlərin bir günü məktəbin naziri içəri girib uşaqlara deyir.. C.Məmmədquluzadə. Birdən qapı açıldı, məktəbin naziri (inspektoru) qızarmış bir halda üzərimizə .. elə çığırdı ki, yoldaşlarımızdan bəziləri qorxularından ağlamağa başladı. T.Ş.Simurq. ◊ Hazıra (hazırına) nazir – bax hazır.