pozğunluq : is.
1. Əxlaqsızlıq, mənən pozulmuş adamın hal və keyfiyyəti. [Zeynal] get-gedə məişət pozğunluğunun çirkabı içinə yuvarlanırdı. S.Hüseyn.
2. Nizamsızlıq, qarışıqlıq, pərakəndəlik, ixtilaf, pərtlik, dilxorluq. Məclisə pozğunluq düşmək. – ..Süfrə başında pozğunluq yaratmaq istəmədim. M.S.Ordubadi. // Məğlubiyyət, yenilmə. Pozğunluğa uğramaq.
3. Pərişanlıq, xarablıq. Əhvalın pozğunluğu. – Arvad ərinin halətinin pozğunluğunu xəbər aldıqda Mirzə dedi: – Nə eləyim, ay arvad. Bu gün-sabah uşaqları məktəbdən xaric edəcəklər. Ə.Haqverdiyev.