qıfıllamaq :
1. t.-li. Qıfıl ilə bağlamaq. Qapını qıfıllamaq. Dükanı qıfılladılar. – Musa kişi Əli əmniyyəbaşı yatan otağı çöl tərəfdən qıfıllayıb, uşaqlarının yanına qayıtdı. M.İbrahimov.
2. t.-siz. məc. Ağzını yummaq. // Əmr formasında: qıfılla – ağzını yum! sus! dinmə!