qıyıq : is. Torba, çuval və s. tikməyə məxsus iri iynə; çuvalduz. ..Əlinə bir dəmir sünbə, bir də bir qıyıq keçirib, düşüb bu dərənin canına, adını da qoyub palanduz. S.Rəhimov. Qıyıqlar xarallara sancıldı. Ə.Vəliyev.
qıyıq 2: sif. Gözlərinin ucu dar, qıyılmış. Musa kişi qıyıq gözlərini Firidunun fikirli simasından çəkib, uşaqların dalınca baxdı. M.İbrahimov. ..Elə bil bütün bunlar da tatarın qıyıq gözlərindən gizli qalmırdı. Ə.Əbülhəsən.