qatma : “Qatmaq”dan f.is.
qatma 2: is. Kəndir və ya yundan eşilmiş ip. [Hatəmxan ağa:] Çiyninə bir qatma bağlayıbsan, elə bilirsən ki, heç kəsin sənə əli çatmaz? Ə.Haqverdiyev. Yoxsa bura gələndə qılçaların qatma kimi bir-birinə dolaşırdı. S.Rəhimov. Məxməri çevirib təmizlədi, çırpdı, kitabı ona büküb qatma ilə bağladı. Mir Cəlal.