silkinmək :
1. qayıd. Silkənərək üstündəki tozu-torpağı və s.-ni düşürmək. [Səfər kişi] divarın dalına çəkilib silkinər, ətəklərini çırpıb tez qaçardı. Mir Cəlal.
2. Bütün bədəninin cəld hərəkəti ilə üstündəki şeydən azad olmağa çalışmaq; çırpınmaq. İslanmış qoyun, üşüyən at silkinər. (Məsəl). Sonatək silkinib gərdən çəkəndə; Bənzəyirsən quya, qaza, Müşkünaz! Aşıq Ələsgər.
3. məc. Hərəkətə gəlmək, ayılmaq (adətən köməkçi feillərlə). Silkinib çıxmasa qadın mətbəxdən; Nə azad ana var, nə azad Vətən! S.Vurğun. Silkin, qoy dağılsın başının üstdən; Sənə gün verməyən qara buludlar. S.Rüstəm.