təməl : [ər.]
1. Bünövrə, özül. Binanın təməli. Divarın təməli. – [Yusif:] Evlər təməlindən yıxılıb, qalmadı bir dam. H.Cavid.
2. məc. Bir şeyin əsası, kökü. Mənə bir qocaman dağı andırır; Eşqimin təməli şəhərim Bakı. S.Rüstəm. _Təməlini (təməl daşını) qoymaq məc. – əsasını qoymaq.