təzad : is. [ər.]
1. Ziddiyyət, əkslik. Vaxtilə bir-birini anlamamış iki aləm bütün təzadı ilə qarşı-qarşıya gəldi. Çəmənzəminli. Tehran qabarıq bir təzad içərisində öz adi həyatını yaşayırdı. M.İbrahimov.
2. ədəb. inc. Müəyyən bir fikir və hissi daha qabarıq, canlı və təsirli göstərmək üçün birbirinə zidd olan həyat lövhələrinin yanaşı verilməsi.