ümidsiz : sif. və zərf
1. Heç bir ümid verməyən, ümid edilməyən, arxayın etməyən. Ümidsiz cavab.
2. Ümidini kəsmiş, məyus, naümid. Qulu bu dəfə ümidsiz və könülsüz gəldi. A.Şaiq. Teymur isə o qədər də ümidsiz deyildi. M.Hüseyn. // Sağalmasına, xilas olmasına, qurtarmasına ümid olmayan, çarəsiz (ağır xəstə haqqında). Qüdrət ümidsiz ağır yataqdan qalxmışdı. Mir Cəlal.