yabı : is.
1. Arıq, əldən düşmüş, yaraşıqsız at. Dərviş yabısı hər evin yolunu tanıyar. (Ata. sözü). Qurbanəli bəy atını və Kərbəlayı Qasım yabısını minib düşdülər yola. C.Məmmədquluzadə. Kəhər olmasın, lap yabı olsun, mollaya bir at vacib idi. Mir Cəlal.
2. məc. vulq. Arıq, sısqa, yeriyə bilməyən adam haqqında.