yoluq : sif.
1. Tükləri yolunmuş. Soyaram libasın, allam sazını; Yal-quyruğun yoluq (z.) yola düşərsən. Aşıq Ələsgər. İndi bax, qorxundan yoluq cücəyə oxşuyursan. C.Məm- mədquluzadə. Yüz-yüz iyirmi addım uzaqda əl ilə sancılmış kimi, ağaca oxşayan yoluq bir şey seçilirdi. Mir Cəlal.
2. məc. Kasıb, yoxsul, lüt. Yoluğun nəyi var, şuluğa nə versin? (Ata. sözü).