afat : is. [ər. “afət” söz. cəmi] bax afət 1-ci mənada. [Nəsib:] Mat-məəttəl qalmışam ki, bu nə bəladı, nəzərdi, gözdü, afatdı .. nədi, bilmirəm! Mir Cəlal. _ Afat vurmaq – təbii fəlakətə uğramaq, dolu vurmaq və s. Afat aparsın səni, afat aparmış – qarğış.