astana : is. Kandar, qapının ağzı, qapının çərçivəsinin alt hissəsi. Qız evdən çıxıb qaçan vaxtda ayağı ilişdi astanaya. C.Məmmədquluzadə. Molla özünü itirdi; başmağını astanada qoyub oğru pişik kimi sürüşdü. Mir Cəlal. Astanada tüstüləyir böyrü batıq samovar. S.Rüstəm. _ Astananın ağzında durmaq məc. – lap yaxınlaşmaq, çatmaq. Fəhlələrdən biri dedi: – Astanamızın ağzında dağ kimi qış durub. “Kirpi”.
astana 2: is. Su hövzələrində sərt suxurlardan yaranmış çıxıntı. Abşeron astanası.