bitməz : sif.
1. Qurtarmayan, bitməyən, tükənməyən, sonu-axırı olmayan, nəhayətsiz. Bitməz sərvət. – Yer iftixar edir bitməz varilə. M.Rahim.
2. məc. Başagəlməz, həyata keçirilməsi, yerinə yetirilməsi mümkün olmayan. – [Cəbi:] Cəbini buyurursunuz bitməz işə, adını qoyursunuz yarıtmaz. N.Vəzirov.