huri : is. [ər.] Əsil mənası “cənnət qızı” olub, klassik şeirdə təşbeh yolu ilə gözəlin epitetlərindən biri kimi işlənir. [Koroğlu dedi:] Səndən qeyri huri görsəm sevmərəm; Qaldır rübəndini, görüm gül üzün. “Koroğlu”. Cənnətin hurisi, ərzin mələki; Yetişməz, yüz çala əl-ayaq sənə. Q.Zakir. [Şahbaz bəy:] ..Mənim ki, sənin [Şərəfnisə xanım] tək gözəl yarım var, behişt huriləri gözümə görünməz. M.F.Axundzadə. _ Huri kimi – çox gözəl qadın (qız).