iplik : is.
1. Pambıq lifindən hazırlanan möhkəm, davamlı sap. Pambıq iplik. – Uşağın iki əlinin baş barmaqlarını iplik ilə birbirinə bağlayıb sonra ipliyi kəsirlər. Ə.Haqverdiyev. [Ayna:] Budur, boyatmaq üçün iplik aparıram. Ə.Məmmədxanlı.
2. Sif. mənasında. Həmin sapdan toxunmuş, hazırlanmış. İplik tor. – Ala iplik çuvalları heç kəs tanımır, hamı mat qalıb çiynini çəkirdi. B.Bayramov. ◊ İplik kimi dolaşmaq – qarışmaq, birbirinin içinə keçmək. Hatəm dayı .. təpələr arasında iplik kimi dolaşıq düşən cığırlara baxırdı. Mir Cəlal.