külafirəngi : is. [əsli fransızcadan]
1. köhn. İri daş balkon (sarayda, qəsrdə və s.-də). Padşah gənə külafirəngidə əyləşib, dizlərin qucaqlayıb qəm dəryasına batmışdı ki, bir də gördü, həmən minval qiyamət baş- ladı.. (Nağıl). Xan qızı bütün günü sarayın külafirəngisinə çəkilir.. Çəmənzəminli.
2. dan. Evin üstündə və ya bağlarda istirahət üçün üstüörtülü tikili; talvar.