ləyaqətsiz : sif.
1. Layiq olmayan, ləyaqəti olmayan; layiqsiz, nalayiq. Südabəyə layiq bir şey almaq üçün [Qəhrəmani və Firidunun] pulu çatmazdı, ləyaqətsizini (is.) də aparmaq mənasızdı. M.İbrahimov. [Qadir] .. qeyzli-qeyzli bu ləyaqətsiz sözləri də əlavə etdi. Ə.Əbülhəsən.
2. Qabiliyyətsiz, bacarıqsız, istedadsız. Ləyaqətsiz adamları diri hesab etmə. “Qabusnamə”.