məngənə : is. [əsli yun.]
1. Hər cür şeyi sıxıb saxlamaq üçün çilingər aləti. Dəmirçi məngənəsi. // Meyvə və s. sıxıb suyunu çıxarmaq üçün alət, cihaz.
2. məc. Sərbəstliyə mane olan, sıxan, təzyiq edən, əziyyət verən şey haqqında. Ehtiyac məngənəsi. Böhran məngənəsi. – [Nüşabə:] Mənə öz həyatım olmuş məngənə. A.Şaiq. Sən düşəndə məngənəyə mənim dərdim bir dağ olar. M.Rahim. [Səttar xan:] Bizi sıxan siyasi məngənənin rolu daha mühümdür. P.Makulu.
3. Çayın məngənədə sıxılmış (preslənmiş) növü. Çay məhsulunun əsas növləri məxməri və məngənə çaylarıdır. F.Fətəlizadə.