qaba : sif.
1. Kobud, sərt, cod. Qaba yun. Qaba parça. Qaba mahud. Qaba yem.
2. Qeyri-mədəni, ədəbsiz, nəzakətsiz, kobud; tərbiyəyə zidd. Qaba söz. Qaba zarafat. Qaba hərəkət. Qaba rəftar. Qaba (z.) danışmaq. – [Feldşer] çox uzunçu, lağlağı, həm də qaba bir adam idi. M.Hüseyn.