qaraca : sif.
1. Qara rəngli, qaramtıl.
2. məc. Dəyərsiz, qiymətsiz mənasında. O qaraca qəpiyə o qədər məhəbbətimiz var ki, qeyri işlər yadımıza düşməyir. N.Vəzirov.
qaraca 2: is. k.t.
1. Dəni qara toz halına salan taxıl xəstəliyi.
2. Taxıl dənləri arasında olan yumru və xırda zərərli bitki dəni. Bu taxılın qaracası çoxdur.