say : is.
1. Ədəd, rəqəm. Sayı yadda saxlamaq. Sayı öyrənmək.
2. Miqdar, kəmiyyət. [Həsən ağa:] Şükürlər olsun, gəldikcə ziyalılarımızın sayı artır, onları bir göndər, yanıma gəlsinlər, bir söhbət edək. Ə.Haqverdiyev. _ Saya gəlməmək – sayı çox olmaq, miqdarı, kəmiyyəti bilinməmək. Dənizə bax, dənizə, saya gəlməz buruqlar; Suların altında da neft var, qara qızıl var. S.Rüstəm. Dedi: – Bahar əyyamıdır; Sevinclərim gəlməz saya. N.Rəfibəyli. ...sayı yoxdur, ...sayı-hesabı yoxdur – saysızdır, çoxdur. Qarışqanın sayı var idi, qoşunun sayı yoxdur. “Koroğlu”. [Hacı Murad:] Qapısında nökər-qulluqçunun sayı-hesabı yoxdur. S.S.Axundov.
3. məc. Sayılan, seçilən, hörmətli. Sən ulduzsan, mən ayam; Say quşlardan mən sayam; Məcnun kimi gəzərəm; Leyli müştağındayam. (Bayatı). ◊ Saya almamaq – bax saymaq 4-cü mənada. Amansız ölümü almayıb saya; Çıxdım qarşısına qara yellərin. S.Rüstəm. Yenidən girməkçin qızğın davaya; Onlar çətinliyi almayır saya. M.Rahim. Saya salmamaq – bax saya almamaq. Dünyanı saya salmayırdı dəli şair; Dərin-dərin düşünərkən həyata dair. S.Vurğun. [Xuduş:] Bu boyda adamları da saya salmırlar. İ.Əfəndiyev. Saya-sana salmaq – bax saymaq 3-cü mənada. Heyf ki, Musa dayının Təzə şəhər uşaqlarını saya-sana salmağı uzun çəkmədi. Mir Cəlal.
say 2: is. Dənizdə, göldə, çayda gəmilər üçün təhlükəli olan dayaz yer. Gəmi saya oturdu. – Çıxır gəmi karvanları neçə dəryaya; Gedir böyük bir qürurla, oturmaz saya. M.Rahim.