tüğyan : is. [ər.] Daşma, qabarma, qaynama, coşub-daşma. // məc. Həyəcan, təlatüm. _Tüğyan etmək məc. – şiddət etmək, qaynamaq, coşmaq, azğınlıq etmək, qızışmaq. [Vaqif İbrahim xana:] ..Fətəli xan bir az çəkinirdi, indi qorxuram, o da tüğyan eləyə. Çəmənzəminli. Hava yenə də tüğyan elədi. S.Rəhimov. Tüğyana gəlmək – bax tüğyan etmək. Coşdum zaman-zaman, gəldim tüğyana. M.Rahim. Qoca aşığın könlü sanki tüğyana gəldi. Ə.Məmmədxanlı.